منو میبره کوچه به کوچه

باغ انگوری ،باغ آلوچه

دره به دره ، صحرا به صحرا

اونجا که شبها پشت بیشه ها

یه پری میاد ترسون و لرزون

پاشو میذاره تو آب چشمه

شونه میکنه موی پریشون

یه شب مهتاب ماه میاد تو خواب

منو میبره ته اون دره

اونجا که شبها یکه و تنها

تک درخت بید شاد و پرامید

می کنه به ناز دستشو دراز

که یه ستاره بچکه مثل یه چیکه بارون

به جای میوه اش سر یه شاخه اش بشه آویزون

یه شب مهتاب...